زغال چیه

زغال سنگ یک سنگ یا حتی نوعی زغال سنگ نیست. در واقع چوب است! زغال چوب با گرم کردن چوب تا دمای بالا در غیاب اکسیژن ایجاد می شود. یعنی چوب را می گیرید، آن را در یک جعبه فولادی یا گلی مهر و موم شده قرار می دهید و آن را تا حدود 1000 فارنهایت (538 درجه سانتیگراد) گرم می کنید.

چرا به جای اینکه چوب را همانطور که هست بسوزانید، چنین فرآیند خسته کننده ای را طی کنید؟ چوب تازه تراشیده حاوی مقدار زیادی آب است – گاهی اوقات بیش از نیمی از وزن آن آب است. چوب چاشنی شده (چوبی که یک یا دو سال اجازه داده شده است بماند) یا چوب خشک شده در کوره حاوی آب بسیار کمتری است، اما همچنان مقداری آب دارد. چوب آبکی برای پخت و پز بسیار کارآمد نیست. همچنین، زمانی که درخت زنده بود، حاوی شیره و انواع مختلفی از هیدروکربن‌های فرار در سلول‌هایش بود. “فرار” به این معنی است که این ترکیبات با حرارت دادن تبخیر می شوند.

وقتی یک تکه چوب یا کاغذ تازه را روی آتش داغ می گذارید، دودی که می بینید همان هیدروکربن های فراری است که از چوب تبخیر می شوند. آنها در دمای حدود 300 فارنهایت (149 درجه سانتیگراد) شروع به تبخیر می کنند. اگر دما به اندازه کافی بالا برود، این ترکیبات شعله می کشند. هنگامی که آنها شروع به سوزاندن می کنند، دودی وجود ندارد زیرا هیدروکربن ها به دی اکسید کربن و بخار آب (هر دو نامرئی) تبدیل می شوند.این توضیح می دهد که چرا شما هیچ دودی از آتش زغال چوب (یا آتشی که تا اخگر سوخته است) نمی بینید. این فرآیند تمام ترکیبات آلی فرار را از بین می برد و کربن و خاکستر خالص (مواد معدنی غیرقابل سوختن در سلول های درخت) را به جا می گذارد. وقتی زغال چوب را روشن می کنید، چیزی که می سوزد کربن خالص است. با اکسیژن ترکیب می شود و دی اکسید کربن تولید می کند و آنچه در پایان آتش باقی می ماند خاکستر است — مواد معدنی. این گرمای بسیار شدید با دود بسیار کم تولید می کند و زغال چوب را به عنوان سوخت پخت و پز بسیار مفید می کند که طعم غذا را با عناصر موجود در دود معمولی چوب تسخیر نمی کند.زغال چوب طعمی متمایز ارائه می دهد که به راحتی قابل تولید نیست. این یک تصمیم سخت برای بسیاری از مردم است